Familie

Leuk is dat! Als je lang naar het woord familie kijkt, wordt het opeens heel anders. Een heel vreemd woord eigenlijk. En als je lang over het begrip familie nadenkt, verandert ook opeens de betekenis.

Je familie is het gezin waarin je geboren bent. Je opa's en oma's, je ooms en tantes, je neefjes en nichtjes... Misschien heb je een goeie band met ze. Misschien heb je nauwelijks contact. Natuurlijk is het heerlijk als je het getroffen hebt met de familie waarbinnen je geboren bent. Maar het is niet het enige dat telt.

Wij zijn ervan overtuigd dat je gedurende je leven de kans krijgt nieuwe families te creëren. Je oorspronkelijke familieleden kunnen daar deel van uitmaken, maar dat is niet noodzakelijk. Jouw familie zijn die mensen die er altijd voor je zijn. Die ondanks alles van je blijven houden en achter je staan.

Wij hebben heel veel moeite met het 'gezin als hoeksteen van de samenleving'. Volgens ons heeft die gedachte meer kapot gemaakt dan ze ons gebracht heeft. Het gezin, of op zijn minst een relatie van twee mensen is de norm. En de maatschappij gaat ervan uit dat je hele dagelijks leven daarop is gebouwd. Eten doe je 's avonds met je gezin. En als je dat niet hebt, dan heb je pech. Op zijn best ben je dan nog met zijn tweetjes, maar als je alleen woont, dan eet je in principe elke avond alleen. Tenzij je zelf iets anders organiseert.

Als je kinderen hebt en je werkt, of je wilt er 's avonds uit, dan moet je zelf zorgen voor een oppas. Dat is niet altijd even makkelijk, dus veel ouders blijven dan maar liever thuis. Is één van je kinderen ziek? Dan kun je eigenlijk zelf ook niet naar je werk. Je bent ten slotte zelf verantwoordelijk voor je eigen kind. Diezelfde gedachte gaat op wanneer het kind van de buren iets stouts doet op straat. Waarom zou je er wat van zeggen? Dat is toch niet jouw verantwoordelijkheid?

Wij hebben het gevoel dat heel veel problemen van deze tijd gevormd worden door het krappe kader van het gezin. Je leeft met 1 of meer mensen in een woning en met die mensen moet je het doen. Zouden we het onszelf en anderen niet veel gemakkelijker maken als we verantwoordelijkheden konden delen? Als het logisch zou zijn dat we elkaars kinderen opvangen, wat vaker met elkaar eten en gezamenlijk dingen ondernemen? Als een kind weet dat het bij alle buren net zo welkom is als bij de eigen ouders, dan groeit het toch veel rijker op dan wanneer het middagen alleen thuis zit achter de computer of voor de tv?

Bovendien komt een kind op die manier in aanraking met meer verschillende volwassenen en meer verschillende leefstijlen. Het proeft van het één en het proeft van het ander en ziet zo dat de wereld veel minder eenzijdig is dan binnen een gezin vaak wordt voorgespiegeld. Een kind kan op die manier ook zijn eigen voorbeeldfiguren kiezen. Dat hoeven niet automatisch de eigen ouders te zijn. We denken zelfs dat een kind veel minder hinder zou ondervinden van een scheiding als we met zijn allen minder krampachtig aan het gezinsleven vasthielden. Natuurlijk mist een kind een vader of moeder als persoon, als één van de twee uit huis gaat. Daarom is het mooi als het contact onderhouden kan worden. In de maatschappij waarin we nu leven, echter, zijn de beide ouders maar al te vaak ongeveer de enige volwassenen die een kind in zijn dagelijks leven heeft. En dat maakt een eventuele scheiding des te dramatischer.

In onze droom leven we met elkaar op deze aarde zonder het dogma van het gezin. We vormen 'families' die zorg dragen voor elkaar. Niet volgens opgelegde regels of verwachtingen, maar als vanzelf, vanuit het hart en onvoorwaardelijk. We dringen ons niet op aan elkaar maar weten van elkaar dat we er zijn. Dat we ons met elkaar verantwoordelijk voelen voor het welzijn van al onze 'familieleden'. Daarbinnen zijn we op de eerste plaats verantwoordelijk voor ons eigen geluk. Als we iemand nodig hebben, dan zoeken we iemand op en gaan we niet zitten wachten tot de ander naar ons toekomt. En als de ander ons nodig heeft, dan geven we hem of haar wat ons hart ons ingeeft. Zo helpen we elkaar gelukkig te zijn en de hemel te creëren op ons eigen kleine stukje aarde. Een mooie droom? We kunnen in het klein beginnen!